เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 เริ่มเรียนหนังสือ
พอเห็นจวินเป่าขีดไม้ขีดไฟจุดยาสูบให้มู่หย่วนซานอย่างคล่องแคล่ว จนได้รับรางวัลเป็นการลูบหัวแรงๆ จากมือใหญ่ของพ่อ มู่หย่วนซานก็หรี่ตาพ่นควันอย่างสบายอารมณ์ เจิ้งเสี่ยวชวนก็ได้แต่เม้มปากเงียบ หลุบตาลงต่ำ นิ้วหัวแม่เท้าทั้งสองข้างเบียดชิดถูไถกันไปมาอย่างประหม่า
ไหล่เล็กห่อลีบลง แววตาฉายความเหงาหงอยลึกซึ้ง ท่าทางแบบนี้มู่อิงเคยเห็นในตัวเสี่ยวเล่อมาแล้วหลายครั้ง เวลาเด็กคนอื่นอวดของเล่นใหม่ที่พ่อซื้อให้ ลูกชายเธอก็ทำหน้าแบบนี้ไม่มีผิด
"ไป หยิบเชือกฟางออกมาให้พ่อที" มู่หย่วนซานตบก้นจวินเป่าเบาๆ
"พ่ออ่ะ ตีก้นทำไม ผมโตแล้วนะ" จวินเป่าเอามือกุมก้น บ่นอุบอิบพลางเดินเข้าห้องพ่อแม่ไปหยิบเชือกฟางที่ฟั่นเตรียมไว้
"เจ้าหนูชวน มานี่สิ อาจะวัดขนาดเท้าให้" มู่หย่วนซานคาบกล้องยาสูบไว้ในปาก กวักมือเรียกเจิ้งเสี่ยวชวน
"จะทำรองเท้าให้ผมเหรอครับ" เจิ้งเสี่ยวชวนอ้าปากถาม พอเห็นอีกฝ่ายพยักหน้ายิ้มๆ ก็ดีใจจนเนื้อเต้น ดวงตาใสกระจ่างโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ความหม่นหมองเมื่อครู่ปลิวหายไปจนหมดสิ้น