เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 พลิกผันตลบแล้วตลบเล่า
กัดฟันจนกรามแทบแตก หัวใจราวกับมีเลือดไหลซึม พุ่งเป้ามาที่ฉันสิ! เกิ่งเจิ้งหยางไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป เขาหันไปตะโกนสั่งเจิ้งไห่ "ดูแม่ไว้" พูดจบก็ก้าวพรวดเดียวขึ้นไปบนเวที กระชากพวงอิฐในมือเฉินหู่มาได้แล้วเหวี่ยงออกไปสุดแรงไปยังพื้นที่ว่างนอกลานกว้าง
ก้อนอิฐที่ถูกมัดรวมกันด้วยเชือกฟางลอยคว้างหมุนติ้วกลางอากาศ ก่อนจะตกลงไปในพุ่มหญ้านอกลานจนลับสายตา
ผู้คนด้านล่างพากันลุกพรวดขึ้นยืน โอ้โห มีเรื่องสนุกให้ดูแล้วไง! ที่ผ่านมาการประชุมวิพากษ์วิจารณ์มักจะจบลงแบบฝ่ายเดียว คณะกรรมการปฏิวัติตะโกนคำขวัญอย่างไร ชาวบ้านก็ตะโกนตามอย่างนั้น เล่นงานอย่างไรก็ยืนดูไปตามนั้น คนบนเวทีก็ไม่กล้าขัดขืน เพราะกลัวว่ายิ่งขัดขืนจะยิ่งโดนหนักกว่าเดิมจนถึงขั้นเอาชีวิตไม่รอด แต่วันนี้เจ้าหนุ่มเจิ้งหยางกลับพุ่งขึ้นไปบนเวที ท่าทางแบบนี้กะจะเปิดศึกใช่ไหมเนี่ย! คิดจะพังการประชุมวิพากษ์วิจารณ์งั้นเหรอ!
"พี่ ผมมาช่วยแล้ว" เจิ้งไห่ตะโกนลั่นพลางวิ่งตามขึ้นเวทีไป