เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ไร้ซึ่งยางอาย
"ชุดทหารใหม่ของฉัน เพิ่งใส่ได้แค่สองครั้งเองนะ ตัดมาตั้งห้าหยวนเชียวนะ ตอนนี้เละเทะไม่เป็นท่าแล้ว ฉันไม่ยอมหรอก ทำไมนังใบ้นั่นถึงจะได้แต่งงานกับพี่เจิ้งหยาง" ผมเผ้าเปียกชื้นจับตัวเป็นก้อนลีบติดหนังศีรษะ คิ้วลู่ตก มุมปากคว่ำลง สภาพดูเหมือนหมั่นโถวแป้งขาวที่บูดเน่า ส่งกลิ่นอายชวนคลื่นไส้ออกมา "เธอไหนบอกว่าพี่ชายเธอจัดการเรียบร้อยแล้วไง ทำไมวันนี้ฉันเห็นนังใบ้นั่นยังสบายดีอยู่เลย คงไม่ได้แอบอู้ไม่ยอมไปทำหรอกนะ ฉันจ่ายแป้งสาลีอย่างดีไปตั้งยี่สิบห้าชั่งเชียวนะ"
"ฉิงเซียน เธอไม่เชื่อใจฉันหรือไง" อู๋จินฮวาใจหายวาบ แป้งสาลียี่สิบห้าชั่ง พี่ชายเธอแอบยักยอกเก็บไว้เองตั้งห้าชั่ง เธอกลืนน้ำลายลงคอ ขึ้นเสียงสูงย้ำหนักแน่น "พี่ชายฉันเล่าให้ฟังอย่างละเอียดเลย เขาแอบย่องไปฟาดท้ายทอยนังใบ้นั่นจนสลบเหมือด ตอนแบกไปส่งก็ไม่มีใครเห็น คูปองอาหารก็ส่งถึงมือหมอนั่นเรียบร้อยแล้วถึงได้กลับออกมา"