เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 หงส์ฟื้นคืนชีพ
มู่อิงลืมตาคลายอ้อมกอด ค่อยๆ ขยับลงจากเตียงอย่างแผ่วเบา รีบช่วยห่มผ้าให้เสี่ยวเล่อจนมิดชิด พลางคว้าเสื้อคลุมมาสวมแล้วก้าวฉับๆ เดินออกจากห้อง ทันทีที่เปิดประตูห้องออกไป พร้อมกับลมหนาวที่พัดกรูเข้ามา ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งก็เซถลาเข้ามาปะทะพร้อมกลิ่นเหล้าคละคลุ้ง เธอรีบยื่นมือออกไปประคอง โซเซไปมาสองทีกว่าจะรับน้ำหนักของเกิ่งเจิ้งหยางไว้ได้
"ไม่เป็นไร ผมไม่เมา ไม่ต้องประคอง"
น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย ออกเสียงไม่ชัดถ้อยชัดคำ ทุ้มต่ำ ไม่เหลือความเย็นชาเหมือนตอนกลางวัน กลับเจือไปด้วยความเอาแต่ใจและออดอ้อนอยู่ลึกๆ
มู่อิงรู้ทันทีว่าเขาเมาหนักแล้ว ถ้าเป็นปกติ เขาจะเดินเลี่ยงเข้าห้องไปเงียบๆ ไม่มีทางพูดมากหรือบ่นพึมพำเหมือนเด็กแบบนี้แน่ ร่างที่โถมทับลงมาบนไหล่หนักอึ้งกว่าร้อยชั่ง ทิ้งน้ำหนักดิ่งลงมา ศีรษะส่ายไปมา ไถลซบลงมาบนบ่าเธอ