กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 487 นางเพียงแค่ต้องรอคอย
ท่านเทพเจ้าที่จนปัญญาอยู่บ้าง ตั้งแต่วินาทีที่อ๋าวปิ่งพาดแขนกอดคอตน เขาก็รู้แล้วว่าเจ้าหมอนี่ต้องมาไม้นักเลงหัวหมอเป็นแน่ ทว่านี่ก็เป็นทางออกที่ไม่อาจเลี่ยงได้ อีกฝ่ายย่อมเข้าใจดีว่าในเรื่องนี้มีผลได้ผลเสียอย่างไรบ้าง เขาจึงหัวเราะแหะ ๆ ทำหน้าบึ้งตึงปานกินมะระขม จากนั้นก็โบกมือ “เอาเถอะ เอาเถอะ ข้าจะเล่าให้ท่านฟังเอง อันที่จริงเรื่องภูมิประเทศขุนเขาแม่น้ำจะแปรเปลี่ยนไปอย่างไรยังเป็นเรื่องรอง สิ่งสำคัญย่อมหนีไม่พ้นน้ำใจจากเครื่องเซ่นไหว้และการไปมาหาสู่กัน แม้จะบอกว่าองค์หญิงใหญ่ผู้นี้บำเพ็ญเพียรมานานจนข้าไม่เคยพบหน้านางสักกี่ครั้ง แต่ถึงอย่างไรก็อยู่บนเขาเดียวกัน!”