กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 ทฤษฎีกับการปฏิบัติจริง
“หากเป็นวิชาเต๋าเช่นนี้ ถ้าเจ้ารับเขาเป็นศิษย์ แต่เขาไร้พรสวรรค์ด้านนี้ เรียนเพลิงสมาธิของเจ้าไม่ได้ ธาตุไฟที่เจ้าอ้างว่าแข็งแกร่งที่สุด ย่อมไร้ความหมายสิ้นเชิงสำหรับมังกรดั้นเมฆกงซุนเซิ่ง แล้วเขาจะมาเรียนไปเพื่ออะไรกัน?”
แต่อ๋าวปิ่งเพียงกล่าวไปเช่นนั้น ความจริงแล้วในช่วงสิบปีของราชวงศ์ซ่งเหนือที่ให้ความสำคัญกับลัทธิเต๋า การตีความเพลิงสมาธินั้นต่างออกไป มันคือการผสานสามสิ่งระหว่างเจง ชี่ และเสินเข้าด้วยกัน ดังนั้นทั่วทั้งเรื่องไซอิ๋ว ผู้ที่ปล่อยเพลิงสมาธิได้จึงมีเพียงไม่กี่แห่ง แต่คนที่ฝึกฝนด้วยตนเองจนสำเร็จได้อย่างแท้จริงนั้นมีเพียงหงไหเอ๋อร์คนเดียว!