กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 ผู้มีตบะแก่กล้า
คิดไม่ถึงว่าทางด้านนั้นอู๋ย่งจะชิงออกหน้ารับคนให้ตนเองเสียก่อน ที่แย่ที่สุดก็คือมังกรดั้นเมฆกงซุนเซิ่งผู้นั้น แม้วิชาพรตของเขาจะไม่ใช่กลปาหี่หลอกตา แต่ในสายตาของทั้งสี่คนกลับเป็นเพียงวิชาพรตชั้นต่ำ ซึ่งนี่ก็แสดงให้เห็นว่า ระหว่างยุคถังกับยุคซ่งมีช่องว่างทางวิชาพรตคาถาอาคมที่แบ่งแยกอย่างชัดเจน
นั่นคือช่วงก่อนราชวงศ์ถังหรือการบำเพ็ญเซียนใช้อาคมนั้นล้วนมีจุดเด่นทั้งในแดนมนุษย์และใต้หล้า แม้จะบอกว่าไซอิ๋วเป็นนิยายเทพมาร ทว่าการบำเพ็ญวิชาพรตในยุคถังกับซ่งกลับแตกต่างกัน ยังคงเป็นวิชาพรต ยังคงเป็นพุทธธรรม แต่สิ่งเหล่านี้พอผ่านสองยุคถังซ่งแล้วกลับเกิดความแตกต่างอย่างมหาศาล!