กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 361 อารมณ์ความรู้สึกของฮ่องเต้
"อะไรนะ?"
พออู๋ย่งได้ยินถึงตรงนี้ สีหน้าก็พลันซีดเผือดลงทันที คำว่า 'อาจจะมีก็ได้' หมายความว่าบางทีอาจจะมีอยู่จริง นี่มันช่างเป็นการทำลายจิตใจกันเกินไปแล้ว อู๋ย่งจึงรีบย่อตัวนั่งยอง ๆ ลงกับพื้น ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของอ๋าวปิ่ง แล้วใช้พู่ขนนกที่เหลือไม่กี่เส้นบนพัดชี้ไปทางอ๋าวปิ่ง "จะมีขุนนางเช่นนี้ได้อย่างไรกัน? แล้วจะกล้าลงมือทำร้ายวีรบุรุษของชนชาติอย่างเปิดเผยโจ่งแจ้งขนาดนั้นเชียวหรือ นี่มันเหลวไหลสิ้นดี!"
อ๋าวปิ่งยิ้มแล้วกล่าวว่า "นี่ก็แค่นิทานเรื่องหนึ่ง เจ้าจะถือเป็นจริงเป็นจังหรือไม่ก็แล้วแต่ อีกอย่างข้ายังเล่าให้เจ้าฟังไม่จบมิใช่หรือ? ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เจ้ารู้เรื่องแล้ว เจ้าคิดว่าทำไมถึงต้องทำร้ายเขาล่ะ?"