กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 หนึ่งเฒ่าหนึ่งหนุ่ม
“ในแคว้นอ้าวไหลมีฮวากั่วซานอยู่แห่งหนึ่ง เมื่อก่อนเคยเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ตอนนี้ซบเซาลงแล้ว เฮ้อ ผู้คนต่างพากันจากไปหมด หากข้าขายของพวกนี้ได้ ก็จะค่อย ๆ ย้ายออกจากแคว้นอ้าวไหล ข้ามไปอีกฟากของทะเลใหญ่ หาข้าวสารกรอกหม้อสักชามประทังชีวิต!”
อ๋าวปิ่งคิดในใจว่าพวกนี้จะไปสถานบำเพ็ญพระสมันตภัทรก็ใช่ว่าจะไม่ได้ สถานบำเพ็ญพระสมันตภัทรเลี้ยงลิงไว้ฝูงหนึ่ง คอยเฝ้าสถานบำเพ็ญให้พระโพธิสัตว์ พวกลิงยังได้อยู่อย่างสงบสุขในบั้นปลาย ดีกว่าอยู่ที่ฮวากั่วซานตั้งเยอะ ทว่าการที่ฮวากั่วซานกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวหรือกลายไปเป็นรังโจรในเวลาต่อมานั้น ดูเหมือนจะเป็นความผันแปรตามกาลเวลาทั้งสิ้น!