กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 เห็นชอบกับความคิดนี้
ให้ตายสิ แป้งหน้าก็ละลาย เหงื่อไหลไคลย้อย เนื้อตัวเปียกโชกแทบไม่เหลือชิ้นดี สองผัวเมียที่ตกอยู่ในสภาพทุลักทุเลสุดขีด บวกกับบ่าวชั่วสี่คนที่แม้แต่จะคลานยังคลานไม่ไหว แถมด้วยแม่หนูน้อยคนหนึ่งที่กอดตะกร้าดอกไม้แน่น นั่งอยู่บนคานหามจนสติกระเจิงด้วยความกลัว อ๋าวปิ่งยิ้มแหะ ๆ พลางก้าวเท้าเข้ามาในเรือนหลังใหญ่นี้
“อัยหยา ข้าบอกเจ้าแล้ว ตาเฒ่าติงเอ๋ย!”
อ๋าวปิ่งดูคุ้นเคยกับบ้านหลังนี้เป็นพิเศษ เดินทอดน่องตะโกนเรียกชื่อเจ้าของบ้านไปพลาง กวาดสายตามองหาชามหาถ้วยสำหรับดื่มน้ำชาไปพลาง ไม่นานนักเขาก็พบชามชาบนโม่หินตรงเพิงพักรับลม จึงรินใส่ชามหนึ่งเต็ม ๆ แล้วยกขึ้นดื่มอึก ๆ ลงคอไปในคำเดียว