กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ฟ้องร้องไปก็ไร้ประโยชน์
“แค่ลงชื่อ เจ้าก็จะได้ไปหาเพื่อนเก่า แถมยังได้เสวยสุขกับกองเงินกองทองอย่างสำราญบานใจไปด้วยกัน จะเสพภูเขาโอสถเพื่อรีบบำเพ็ญฟื้นฟูร่างกายให้เร็วที่สุดก็ยังได้ เจ้าว่าอย่างไรล่ะ?”
พูดพลางเขาก็ดีดนิ้วเปาะหนึ่ง พู่กันด้ามหนึ่งกับกระดาษแผ่นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางเวหา สุนัขเทพเซี่ยวเทียนตัวนี้ใคร่ครวญดูครู่หนึ่ง แววตาก็ฉายประกายละโมบออกมาวูบหนึ่งจริง ๆ อันที่จริงอ๋าวปิ่งไม่ได้ล่วงรู้มาก่อน แต่เขากลับเดิมพันถูกเผง เจ้าหมาตัวนี้จงรักภักดีต่อเทพเอ้อหลางยิ่งนักก็จริง ทว่าปัญหาก็อยู่ตรงนี้นี่เอง!