กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 เน้นประโยชน์ไว้ก่อน
อ๋าวปิ่งหงุดหงิดแทบเต้นผาง สุดท้ายกดเสียงต่ำพูดว่า "เจ้าตัวบัดซบเอ๊ย เฮ้อ คำต่อจากนี้ข้าขี้เกียจพูดแล้ว!"
อ๋าวปิ่งดีดนิ้วเป๊าะหนึ่ง กระดาษแผ่นหนึ่งกับพู่กันด้ามหนึ่งก็ลอยมาจากกลางอากาศ "จะลงนามหรือไม่ก็ตามใจ เจ้าลงนามก็เป็นผลดีกับเจ้า แต่เป็นเรื่องยุ่งยากใหญ่หลวงสำหรับข้า ถ้าเจ้าไม่ลงนาม ตอนนี้ข้าก็จะปล่อยเจ้าไป คาดว่าพอออกไปวิญญาณเจ้าคงหลุดลอย ยุคนี้เจ้าถือว่าจบเหยื่อสิ้นเชิงแล้วล่ะมั้ง บางทีอาจต้องรอถึงยุคสถาปนาเทพครั้งหน้าค่อยกลับมา รวบรวมพวกเจ็ดปีศาจเหมยซานของเจ้าใหม่ ตอนนี้เหมยซานก็ไม่เหลือแล้ว ส่วนอีกหกปีศาจล้วนอยู่ในมือข้า ก็เอาตามนี้แล้วกัน"