กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1416 พี่ใหญ่ คือข้าเอง
“ความปรารถนาใดก็ได้หรือ?”
ซูหนิงหันไปมองเย่เหิง ก่อนยิ้มขื่น “ขอบคุณอาจารย์ เพียงแต่ความปรารถนาของข้า เกรงว่าแม้แต่อาจารย์ก็ทำให้เป็นจริงไม่ได้”
“เจ้าต้องพูดออกมา”
เย่เหิงกล่าวเสียงเรียบ ขอเพียงนางเอ่ยปาก ต่อให้นางยังจำเขาไม่ได้ เขาก็จะแต่งนางเป็นคู่บำเพ็ญ
ซูหนิงยิ้มขื่น “ข้าอยากกลับบ้าน ข้าอยากกลับบ้านเหลือเกิน”
“กลับบ้านหรือ...”
เย่เหิงชะงักไปเล็กน้อย นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่นางพูดว่าอยากกลับบ้าน
เขาถอนหายใจเบา ๆ ก่อนลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ซูหนิงอีกสองสามก้าว
“อาจารย์?”