กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1362 หรือจะเป็นฮ่องเต้เลวเสียเลย แล้วไม่ว่าราชกิจตั้งแต่นี้ไป?
แสงจันทร์สุกสกาว
ม่านเตียงพลิ้วไหว ประหนึ่งกิ่งไม้ที่ถูกลมราตรีพัดจนเอนลู่ไม่หยุด จวบจนไก่ขันยามฟ้าสาง
หลังอาบน้ำเสร็จ ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างเป็นสีขาวรำไร
ซูอวิ๋นเอียงศีรษะ มองหรงสวินที่นั่งอยู่ข้างเตียงด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ มองแล้วมองเล่า ก็อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้
หรงสวินอ้าปาก คล้ายรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง จึงก้มหน้าลง
ซูอวิ๋นเชยคางเขาขึ้น หรงสวินจึงจำต้องสบตานาง มือใหญ่ที่ไม่ได้เย็นเฉียบดังเดิมกุมมือนางไว้ “หยุดซุกซนได้แล้ว ฟ้าสว่างแล้ว”
“ใช่แล้ว หากไม่ใช่เพราะข้าต้องเข้าราชสำนัก…”
หรงสวินสูดลมหายใจลึก ก่อนมองนางด้วยแววตาเอ็นดู
ซูอวิ๋นยิ้ม “รอข้าก่อน”