กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1336 หวนฝันถึงนางอีกครั้ง
คืนนี้ แสงจันทร์พร่าเลือน
ในกระท่อมมุงหญ้า เมื่อซูอวิ๋นรู้สึกร้อน นางก็ขยับเข้าใกล้หรงสวิน ทว่าเมื่อแนบชิดอยู่นาน กลับรู้สึกหนาวราวอยู่ในห้องใต้ดินน้ำแข็ง
ความร้อนสลับความหนาวเช่นนี้ ทำให้นางไม่อาจข่มตาหลับได้เลย
หรงสวินกุมมือนางผ่านเนื้อผ้า “หยุนเอ๋อร์ อย่าฝืนตัวเอง”
“ข้า...”
“ข้ารู้ว่าในใจเจ้ามีที่ให้ข้า เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว”
ซูอวิ๋นรู้สึกปวดร้าวในใจ แต่ก็ได้แต่ยิ้มขื่น “ท่านไม่ต้องคิดแทนข้า ข้ารู้ว่าตนกำลังทำอะไร ท่านไม่เคยทอดทิ้งหรือยอมแพ้ในตัวข้า
ข้าก็จะไม่ทอดทิ้งท่านเช่นกัน”
“คำพูดของหยุนเอ๋อร์ช่างทำให้ข้าซาบซึ้งนัก”