กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1327 เพ้อฝันลม ๆ แล้ง ๆ ทั้งนั้น!
“เจ้ารู้อยู่แล้วว่าโลกนี้ไม่ธรรมดา ทุกสิ่งล้วนเป็นมายา จะให้ข้าพูดอะไรอีก?”
หรงสวินมองเซียวลู่เซิง เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าควรอธิบายอย่างไร
เซียวลู่เซิงเงียบไปครู่หนึ่ง
“ข้า...”
“เจ้าอะไร?”
เขาอ้ำอึ้งเช่นนี้ ทำให้เซียวลู่เซิงเป็นกังวลอย่างยิ่ง
เขาไม่เคยเห็นหรงสวินเป็นเช่นนี้มาก่อน
มือของหรงสวินที่วางอยู่บนที่วางแขนสั่นเล็กน้อยโดยไม่ตั้งใจ
ผ่านไปนาน เขามองเซียวลู่เซิงแล้วกล่าวอย่างจริงจัง “ข้ารู้สึกว่าตัวเองใกล้สิ้นอายุขัยแล้ว”