กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1294 ควบคุมมาได้อย่างไร?
เซียวลู่เซิงยืนอยู่หน้าประตู “ไม่เชิญข้าเข้าไปนั่งหรือ?”
“ยังต้องเชิญอีกหรือ?” ซูอวิ๋นพูดพลางโผเข้าไปในอ้อมแขนเขา คว้าชุดเกราะไว้ “เดินทางฝ่าลมฝ่าหมอกมาไกล เจ้าคงเดินทางมานานมากกระมัง?”
“ไม่เท่าไร ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม”
“ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม?”
เซียวลู่เซิงจูงนางเข้าห้อง “อืม ต่อให้ทางไกลเพียงใด ก็ขวางใจที่อยากพบหยุนเอ๋อร์ไม่ได้”
ซูอวิ๋นผลักเขาเบา ๆ “ปากหวานเสียจริง”
“เมื่อก่อนเจ้าชอบให้ข้าพูดคำหวานที่สุด ตอนนี้กลับหาว่าข้าปากหวานเสียแล้ว” เซียวลู่เซิงกล่าวพลางเท้าเอว เงยหน้าถอนใจ “ชีวิตข้าช่างขมขื่นนัก”