กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1292 ประหนึ่งเซียนเฒ่า
แม้เหตุที่หรงสวินไปคราวนี้จะมีเรื่องระบายโทสะเป็นชนวน แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือคนอย่างซูเหิงชั่วช้าเกินไป
เขาจะยอมให้คนผู้นั้นไปพักในที่ที่หยุนเอ๋อร์เคยพักได้อย่างไร!
ซูอวิ๋นกล่าวต่อ “เขาคงคิดไปเองว่าเป็นภัยพิบัติจากฟ้า หรือไม่ก็เป็นลางมงคลของหลิ่งหนาน อย่างไรเสียเขาเพิ่งขึ้นเป็นราชัน กำลังรอขยายดินแดนให้กว้างไกล
กลายเป็นจักรพรรดิผู้กล้าหาญเลื่องชื่ออยู่!”
“เช่นนั้นยิ่งดี เขาคาดหวังมากเท่าไร เมื่อความหวังพังทลายก็จะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น!”
“กลิ่นอายความเป็นมนุษย์ในตัวเจ้าเข้มข้นขึ้นทุกที”