กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1274 เบี้ยทหารเท่าไร
ซูอวิ๋นยันอกเขาด้วยมือทั้งสอง “อย่าซุกซนน่า”
“ข้าไม่ได้ซุกซน”
“ยังจะบอกว่าไม่ได้ซุกซนอีก นี่ตะวันสายโด่งแล้วนะ คิดว่าตัวเองยังหนุ่มอยู่หรือ หากยังหักโหมเช่นนี้ต่อไป กระดูกเก่าคงหลุดเป็นชิ้น ๆ เจ้าไม่กลัวหรือ”
“ข้า... คงไม่กระมัง” เซียวลู่เซิงยกมือแตะเอวตัวเองโดยไม่รู้ตัว เมื่อคืนเขาหุนหันไปสักหน่อย แต่เอวก็ยังดีอยู่
ทว่าเขาอดกังวลไม่ได้ว่า อีกไม่กี่ปีจะยังแข็งแรงไม่รู้โรยเช่นนี้ได้หรือไม่
ซูอวิ๋นไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร จึงลุกขึ้นนั่ง