กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1217 จงรู้ว่าตนเองสำคัญเพียงใด
“นายท่าน นี่คือ?”
ซูต้าเห็นซูเหิงเดินออกจากห้องพักในโรงเตี๊ยมก็รู้สึกประหลาดใจ
ดึกดื่นป่านนี้ นายท่านไม่อยู่ในห้องโอบกอดอนุแสนงามนอนหลับ แล้วออกมาทำอะไร?
อีกทั้งด้านนอกหิมะขาวโพลน ลมก็พัดแรง
ซูเหิงมองทางเดินในโรงเตี๊ยมที่สว่างสลัวเป็นช่วง ๆ แววตาเหลือบไปทางห้องของเซียวลู่เซิงกับซูอวิ๋นอย่างไม่ตั้งใจ “ไปค่ายทหาร”
ซูต้า “...”
ดึกดื่นเช่นนี้ไปค่ายทหารทำอะไร?
ตอนนี้ก็ไม่มีศึกสงคราม ในค่ายทหารที่ว่านั่น แม่ทัพใหญ่ต่างก็กอดภรรยานอนหลับกันหมดแล้ว
ก่อนออกไป ซูต้ามองประตูห้องแวบหนึ่ง ดูท่าทางนายท่านคงไม่พอใจหญิงสาวผู้นั้น?