กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1195 ไม่สู้พี่ชายลูกพี่ลูกน้องฝั่งแม่ลงมือด้วยตนเอง!
ซูเหิงขมวดคิ้วน้อย ๆ มองเว่ยหลิน ดวงตาของนางเป็นประกายระยิบระยับ คำพูดที่กล่าวออกมาก็ล้วนมาจากใจจริง
“หากจะมีบุตร ก็ต้องเป็นบุตรของสามีภรรยาเรา…”
“ข้าอายุปูนนี้แล้ว เกือบสี่สิบ ต่อให้หอยแก่ให้กำเนิดไข่มุก ก็คงให้กำเนิดบุตรที่ดีไม่ได้หรอก”
“พูดเหลวไหล”
“พี่ชายลูกพี่ลูกน้องฝั่งแม่ อย่าพูดอีกเลย ข้าเป็นสตรีของท่าน หากไม่มีใจกว้างเพียงเท่านี้ วันหน้าตอนท่านต้องถ่วงดุลอำนาจของฝ่ายต่าง ๆ
ข้าคงหึงหวงจนทำลายเรื่องใหญ่กระมัง?”
ซูเหิงมองเว่ยหลิน ริมฝีปากขยับน้อย ๆ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยว่า “หลินเอ๋อร์—”