กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1173 ตรงกับใจข้าพอดี
“ต่อไปข้าไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อใด จิ่งเหวิน เจ้าเป็นอิสระแล้ว หากชอบหุบธารชิงซีก็อยู่ที่นั่นต่อ หากไม่ชอบ ก็ไปยังสถานที่ที่เจ้าชอบเถิด”
“นายท่าน”
“เสียเวลาไม่ได้แล้ว ข้าจะทิ้งเงินไว้ให้เจ้ามากพอจะใช้ไปชั่วชีวิต อย่าปล่อยให้กาลเวลาสูญเปล่า” แม้เขารู้ว่าหยุนเอ๋อร์ยังไม่ตกอยู่ในอันตรายใด ๆ
แต่เมื่อวานนางบอกว่ากลัววันหน้าตนจะเดินไม่ไหวตอนท่องเที่ยวแคว้นโจว เห็นชัดว่านางกำลังชวนเขาอยู่...
นโยบายของแคว้นชางอวิ๋นทำเพื่อความเป็นอยู่ของประชาชน
ส่วนเขา หยุนเอ๋อร์ และเซียวลู่เซิง เป็นคนเช่นนั้น จะไปที่ใดไม่ได้บ้าง?