กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1154 อย่าทำกับเขาเช่นนั้น
แววตาเปี่ยมเมตตาของเขาทำให้หัวใจซูอวิ๋นสั่นไหว
นางมองหรงสวิน “อย่าพูดว่าขอโทษเลย คราวหน้าค่อยเบามือหน่อยก็พอ”
หรงสวินยิ้มน้อย ๆ “ได้”
ระหว่างสนทนา เขาโอบนางเข้ามาในอ้อมแขนอีกครั้ง สูดกลิ่นหอมอบอุ่นสะอาดจากเรือนผมของนาง ราวกับได้ครอบครองทั้งโลก
“อาจารย์ ท่านกอดแน่นเกินไปแล้ว ข้าหายใจไม่ค่อยออก”
เมื่อได้ยินนางเรียกอาจารย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า หรงสวินก็ราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน นางเรียกเขาว่าอาจารย์ มิใช่หรงหลาง และมิใช่พี่หรง
ทุกสิ่งที่นี่ก็เป็นเช่นเดียวกัน สุดท้ายล้วนเป็นเพียงภาพมายาที่ผ่านพ้น เป็นความฝันที่ไม่อาจเอื้อมถึง