กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1113 ข้าเพียงอยากให้เจ้ามีความสุข
หรงสวินยิ้มบาง ๆ “วางใจเถิด ข้าสร้างเขตกั้นอาคมไว้แล้ว ต่อให้เฉินชิงซานมาก็อย่าหวังว่าจะรบกวนการพักผ่อนของหยุนเอ๋อร์ได้”
“เก่งกาจถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”
“แน่นอน”
ซูอวิ๋นเม้มปากยิ้ม เสียงของเขาไพเราะราวเสียงน้ำพุไหลกระทบหิน
มือใหญ่ของบุรุษพลันแตะมุมปากนาง เขากล่าวว่า “หยุนเอ๋อร์กำลังยิ้ม”
“อืม”
“หยุนเอ๋อร์ชอบอยู่กับข้า”
“ชอบ”
เมื่อได้ยินนางพูดว่าชอบ หัวใจของหรงสวินที่แปรปรวนเดี๋ยวเย็นเดี๋ยวร้อนก็อุ่นขึ้นทีละน้อยอีกครั้ง สิ่งที่เขาปรารถนามีไม่มาก เพียงขอให้ได้พบนางบ่อย ๆ