กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1111 ยังไม่มีโอกาสเหลืออยู่เลยหรือ?
สิ้นเสียง เซี่ยอวิ๋นชูก็ชักมือกลับ
หลี่จงก่วนรีบประคองเจี้ยนอู่เดินออกไป เซียวเหยาร้องเรียก “หลี่จงก่วน!”
หลี่จงก่วนรีบดึงเจี้ยนอู่หันกลับมา คุกเข่าลงต่อหน้าเซียวเหยา “ข้าน้อยอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ”
“วางตราหยกหัวหน้าขันทีไว้ แล้วพาอวิ๋นคังศิษย์ของเจ้าไปด้วย จงตามนายท่านของเจ้าไปเถิด” เซียวเหยามองเจี้ยนอู่ที่แทบไม่เหลือชีวิตชีวาแล้วเอ่ยขึ้น
แววตาของเจี้ยนอู่เลื่อนลอย ราวกับคนเดินตาย
หัวใจของเขาแตกสลายเป็นผุยผง!
ความจริงใจทั้งหมดที่เขามีต่อฝ่าบาท ฝ่าบาทกลับไม่เคยแม้แต่จะชายตามองเขาสักครั้ง!
หลี่จงก่วนกล่าวขอบพระทัยแทนเจี้ยนอู่ หลังคำนับแล้วก็ประคองเขาจากไป