กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1030 ที่แท้การผ่านเคราะห์ก็เป็นเช่นนี้
“ข้าเป็นจอมมารผู้สง่างาม วิชาอาคมของข้าจะสู้เฉินชิงซานไม่ได้ได้อย่างไร?” เซียวลู่เซิงไม่พอใจ เขาไม่มีความสามารถสักนิด แล้วจะเป็นจอมมารไปทำไม?
หรงสวินยิ้มขื่น “วิชาอาคมและความสามารถของเจ้าล้วนเป็นสิ่งที่เขามอบให้ เจ้าว่าเล่า?”
เซียวลู่เซิงหัวเราะด้วยความขุ่นเคือง
คำพูดฟังดูไม่น่าฟัง แต่ก็ต้องยอมรับว่าเป็นความจริง!
“พวกเราก็ไม่ใช่เพิ่งทำเรื่องฝืนชะตาสวรรค์เป็นครั้งแรก โลกนี้ หรือไม่มีผู้มีฝีมือคนอื่นนอกจากเขาแล้วหรือ?”
“มี” หรงสวินตอบ เขามองเซียวลู่เซิง “ตอนสร้างโลกนี้ เขาก็ทำตามตำนานโบราณ นอกจากห้าเซียนแห่งสำนักบำเพ็ญเซียนแล้ว ยังมีเทวะโบราณอยู่ด้วย