กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1003 หากชาติหน้ามีจริง พวกเรายังอยู่ด้วยกัน
หิมะตกแล้วหรือ?
แววตาซูอวิ๋นไหววูบ แต่เหนื่อยเกินไป นางจึงพิงอ้อมแขนเซียวลู่เซิงนิ่ง ๆ
เซียวลู่เซิงมองคนในอ้อมแขน คนที่ชอบหิมะที่สุด เหตุใดได้ยินว่าหิมะตกแล้วกลับไม่มีปฏิกิริยา?
เซียวลู่เซิงยิ้ม ยกมือเลิกม่านรถม้า “อวิ๋นเอ๋อร์ เจ้าดูสิ”
ซูอวิ๋นเงยหน้ามอง เกล็ดหิมะโปรยลงมาจากท้องฟ้ายามราตรีเป็นผืนกว้าง เมื่อแสงโคมรถม้าส่องกระทบ มันดูราวกับปุยฝ้ายก้อนแล้วก้อนเล่า
เมื่อมองเกล็ดหิมะ ในใจซูอวิ๋นก็ยังยินดี เพียงแต่ความรู้สึกในยามเห็นหิมะครานี้ไม่เหมือนแต่ก่อน