กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 946 เจ้านี่ช่างกล้านัก
ระหว่างที่เถาเหวินจวินกำลังครุ่นคิด หลี่ฮุ่ยลี่ก็ผลักนางออกห่างเล็กน้อย ก่อนมองริมฝีปากของนางใต้แสงจันทร์ แล้วโน้มลงจุมพิต
มือที่เถาเหวินจวินยกขึ้นค่อย ๆ วางลงบนแขนของเขา กระทั่งถูกจุมพิตจนถอยไปถึงฉากกั้นผนัง
สายลมพัดไหว กิ่งไม้สั่นเอน หัวใจพลันหวั่นไหว
เถาเหวินจวินไม่เคยคิดเลยว่า หลังจากมาถึงเมืองหลวงแล้วจะพบเจอสถานการณ์เช่นนี้
“ข้าจะกลับไปกับเจ้า” หลี่ฮุ่ยลี่ประคองศีรษะนาง พลางกล่าวอย่างลึกซึ้ง “ข้าต้องการเจ้า”
เถาเหวินจวินเบือนหน้า “วันนี้ไม่ได้”
“เหตุใด...”
“ก็คือไม่ได้” เถาเหวินจวินกล่าวจบก็หนีเตลิดกลับไปทางประตูเล็ก
ฉางซินยังไม่ได้นอน