กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 927 คิดถึงเจ้ามาสองวันแล้ว
“ชีวิตราบเรียบผ่านไปไม่ถึงยี่สิบปี เกรงว่าจะเกิดคลื่นลม”
จิ่งเหวินมองเขา “อะไรนะ คลื่นลมอันใด?”
หรงสวินคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวกับจิ่งเหวิน “เจ้าคิดจริงหรือว่าข้ามองเห็นทุกอย่างชัดเจน?”
จิ่งเหวิน “ไม่ใช่หรือ?”
หรงสวินยิ้ม ไม่ได้ตอบจิ่งเหวิน เพียงมองท้องฟ้า “สรรพสิ่งล้วนมีกฎเกณฑ์ของมัน”
คนเราไม่อาจเฝ้าสอดส่องวิถีสวรรค์อยู่ตลอดไป!
เขายังไม่เบื่อชีวิต “ทหารมาใช้ขุนพลต้าน น้ำมาใช้ดินกั้นก็แล้วกัน”
จิ่งเหวินคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เช่นนั้นก็ดี เช่นนั้นก็ดี” อย่างน้อยก็ดีกว่าหรงสวินไปทำอะไรจนถูกพลังสะท้อนกลับ หรือไม่ก็สูญเสียตบะเต๋า