กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 925 คนผู้หนึ่งที่ไม่ได้คิดถึงมานาน
อีกอย่าง เจ้าหมาน้อยเสี่ยวหวงที่หรงสวินเลี้ยง เหตุใดจึงติดคนเช่นนี้? เอาแต่เกาะหยุนเอ๋อร์ ไม่ยอมลงพื้นเลย
เซียวลู่เซิงเดินตามไป
หรงสวินยกม้านั่งเตี้ยมาให้ซูอวิ๋น พอนางนั่งลง เขาก็ยกกล่องใส่อาหารปลาให้นาง “ปลาในบ่อนี้มีต้าฉาจื่อที่เชื่องกับคนที่สุด
มันจะมาพักคางบนมือเจ้าอยู่ครู่หนึ่ง”
“กล้าขนาดนั้นเชียว?”
“อืม”
“ข้าให้อาหารปลาคาร์ปมงคลในตำหนักหย่งหัวมาหลายปี พวกมันก็แค่ว่ายมากินอาหารปลาที่ข้าโยนให้ แต่ไม่เคยยอมให้ข้าแตะเลย”
หรงสวินอดทนกล่าวว่า “เจ้าเอาเสี่ยวหวงให้ข้า แล้วลองยื่นมือไปดู”
“ได้”