กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 907 สตรีโฉมงาม
มืออันอ่อนนุ่มของเซียวเหยายกขึ้น บีบแก้มเขาเบา ๆ “หยุนชูคนดี กลัวคนอื่นมาล่อลวงข้าหรือ?”
เซี่ยอวิ๋นชู “...”
“เจ้าเพียงบอกว่าอยากฟัง ข้าก็จะให้เจ้าฟัง หรือเจ้าจะรออยู่ด้านนอกห้องทรงพระอักษร?”
“พี่สาว ข้าไม่ได้เป็นเช่นนั้น” เขาพูดขัดกับใจ
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตนใจแคบเกินไป
“ข้ากลับไปตำหนักจิ่นหรงรอพี่สาวดีกว่า”
“ก็ได้ เช่นนั้นเจ้าล้างตัวให้สะอาด แล้วรอข้ากลับมาอย่างว่าง่าย”
ที่นี่ยังมีนางกำนัลอยู่ไม่น้อย เซี่ยอวิ๋นชูหน้าแดงแล้วพยักหน้า “พ่ะย่ะค่ะ”