กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 902 เช่นนั้นคืนนี้ข้ามาได้หรือไม่?
ท่ามกลางลมหายใจที่เกี่ยวกระหวัดกัน เสียงของเซี่ยอิงแหบพร่า “เฉินเกอเกอ พวกเราทำเช่นนี้ไม่ดี”
“ข้ารู้”
เซียวเฉินตอบนาง แต่ไม่ได้ปล่อยนางไป ขณะพูดริมฝีปากก็แตะริมฝีปากอ่อนนุ่มของหญิงสาวเบา ๆ หวานราวกับผลองุ่น
“ข้าต้องการเพียงเจ้าไปชั่วชีวิต และจะรับผิดชอบต่อเจ้าไปชั่วชีวิต” เซียวเฉินเกลี้ยกล่อมเสียงแผ่ว
มือที่มีความเย็นอยู่หลายส่วนแต่กลับร้อนผ่าวประคองศีรษะเล็ก ๆ ของนางไว้ ไม่เปิดโอกาสให้นางหลบหนีแม้แต่น้อย
เขาคิดถึงนางมานานแสนนานแล้วจริง ๆ
“การสอบฤดูใบไม้ร่วงผ่านไปแล้ว เดือนหน้าก็จะประกาศผล” เซียวเฉินกล่าว
เซี่ยอิงพยักหน้า “อืม”