กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 796 อับอายจนแทบอยากตาย
หลังชิงหนิงจากไป ภายในห้องก็เงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตกพื้น
เซี่ยอิงเอ่ยขึ้นว่า “คราวก่อนเสื้อผ้าที่ท่านอ๋องให้หม่อมฉันยืมนั้น หม่อมฉันซักด้วยตนเองแล้ว จึงนำมาคืนท่านอ๋อง หม่อมฉันขอขอบพระคุณท่านอ๋องอีกครั้ง”
กล่าวจบ นางก็ยื่นห่อผ้าออกไป
เซียวเฉินรับมาอย่างไม่ใส่ใจ แล้ววางลงบนโต๊ะ “ไม่ต้องเกรงใจ” อย่าว่าแต่เซี่ยอิงเลย หากเป็นใคร เขาก็ช่วยทั้งนั้น
เซียวเฉินยกถ้วยชาขึ้นดื่มเพื่อกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน “คุณหนูเสี่ยดื่มชาหรือไม่?”
“หากไม่เป็นการรบกวนท่านอ๋อง” นางเองก็ไม่อยากส่งเสื้อผ้าเสร็จแล้วกลับไปทันที
“ไม่รบกวน”