กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 766 ข้าตอบสนองไปเอง ยังไม่ชิน
อี้รื่อ
หลังจากหลินซื่ออันตื่นขึ้น ฟ้าก็สว่างจ้าแล้ว
เมื่อเห็นเฉินอวิ๋นตูอยู่ข้างกาย หัวใจของเขาพลันบีบรัด ไม่นานก็นึกถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาได้
เขาทั้งหงุดหงิด ทั้งแค้นพ่อแม่ของตน
พวกเขาอายุมากกันป่านนี้ ดื่มสุราฤทธิ์แรง แล้วยังมียาปลุกกำหนัดอีก หรือคิดจะมีลูกชายเพิ่มอีกคนกัน?
ขณะที่หลินซื่ออันกำลังจะหนี เฉินอวิ๋นตูก็คว้าเขาไว้ทันที ก่อนคร่อมอยู่บนตัวเขา “อย่าหนี! วิญญูชนกล่าวคำใด ย่อมรักษาสัญญาดุจม้าสี่ตัวก็ยากไล่ตาม
เมื่อคืนท่านได้ข้าแล้ว ต่อไปก็ต้องรับผิดชอบข้า ห้ามทำเมินเฉยต่อข้าเหมือนเมื่อก่อนอีก”