กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 719 แล้วแต่เขาเถิด
ท้องฟ้าเริ่มสว่าง เผยสีขาวซีดดุจท้องปลา
แสงอาทิตย์ทะลุชั้นเมฆ สาดลงบนผืนดิน ราวกับบอกว่าฤดูร้อนกำลังจะมาเยือน
ยามรับประทานอาหารเช้า เซียวเจินเจินเกาะติดซูอวิ๋นไม่ห่าง ดวงตาเป็นประกาย “เสด็จแม่ ลูกกลับเมืองหลวงไปหาพี่สาวจริง ๆ แล้วนะ”
ซูอวิ๋นพยักหน้า ในใจนางย่อมอาลัยอาวรณ์ แต่ก็เข้าใจว่าเมื่อลูกเติบโตขึ้น พวกเขาก็มีชีวิตของตนเอง
นางกับเซียวลู่เซิงต่อให้รักลูกมากเพียงใด ก็ไม่อาจอยู่เคียงข้างพวกเขาไปตลอดชีวิต
นางจำไม่ได้ว่าเริ่มรู้สึกตั้งแต่ปีใด ชีวิตคนช่างสั้นนัก ผู้ที่จะอยู่เคียงข้างกันไปตลอดชีวิตไม่ใช่บิดามารดาและไม่ใช่ลูก แต่เป็นคนที่ร่วมหมอนเคียงข้าง