กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 642 อย่ายั่วข้าเช่นนี้
“อวิ๋นชู”
เซียวเหยาเดินออกมา ด้านหลังมีถังอันตามมาด้วย หน้าห้องทรงพระอักษรยังมีองครักษ์กับนางกำนัลอยู่
แต่นางก็ยังจับมือเซี่ยอวิ๋นชู “ขอบใจ” นางอุตส่าห์ปลีกเวลาออกมา “งานชมดอกเหมยเป็นอย่างไรบ้าง?”
“เรื่องยาวนัก ไว้คืนนี้ค่อยเล่าให้ฟัง”
คืนนี้หรือ?
คืนนี้นางคงทำตามใจไม่ได้ เซียวเหยาคิดแล้วจึงกล่าวว่า “เช่นนั้นเข้ามาเล่าให้ข้าฟังข้างในเถิด”
เซี่ยอวิ๋นชูได้ยินแล้วใจสลาย นี่หมายความว่าคืนนี้นางยังจะให้เขานอนที่โถงเหวินเต๋อคนเดียว ไม่ไปตำหนักจิ่นหรงหรือ?
เหตุใดเขาถึงรู้สึกราวกับแต่งงานแล้วกลายเป็นพ่อม่าย?