กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 633 รักเจ้า รักตลอดไป
อวี่สือชีมือไม้พันกันไปหมด กว่าจะลุกขึ้นได้ก็ลำบาก “ขะ ขอโทษ”
เขาไม่เคยรู้สึกว่าหัวใจจะว้าวุ่นได้ถึงเพียงนี้
ราวกับทำผิดกฎสวรรค์ มีบางสิ่งพุ่งชนอยู่ในอก เหลือสติอยู่เพียงน้อยนิด จนไม่กล้ามองดวงตาหานเซียง
“ขะ ข้าต่างหากที่ต้องขอโทษ” หานเซียงกระอักกระอ่วนถึงที่สุด
อวี่สือชีคงรู้แล้วว่าฝ่าบาทคิดจะพระราชทานนางให้เขาใช่หรือไม่?
เพียงแต่สุดท้ายฝ่าบาทไม่ได้บังคับพระราชทานสมรส
พอคิดเช่นนี้ นางก็อับอายจนแทบใช้นิ้วเท้าขุดพื้นรองเท้าให้ทะลุ
หานเซียงได้แต่ฝืนใจลุกขึ้น เดินขึ้นเนินต่อโดยไม่หันกลับมา
อวี่สือชีลุกขึ้นตามหลัง