กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 622 เขาช่างมีสติยิ่งนัก
เซียวเฉินมองคนตรงข้ามแล้วฉีกยิ้ม “เจ้าพูดมีเหตุผลมาก”
เซี่ยอวิ๋นชูยักไหล่ รินสุราแล้วดื่มกับเซียวเฉินอีกจอก “วันนี้อาเหยาร้องไห้เสียใจมาก”
มือของเซียวเฉินชะงัก เขาย่อมเข้าใจ
เขาท่องเที่ยวภายนอกมาหลายปี เพิ่งกลับเมืองหลวงได้ไม่กี่เดือน ยังอาลัยพระบิดา พระมารดา และเจินเอ๋อร์ แล้วนับประสาอะไรกับเซียวเหยา?
“ฝากเจ้าปลอบโยนนางด้วย”
“แน่นอน อาเหยาร้องไห้บอกว่าข้างกายนางเหลือญาติเพียงข้ากับพี่หลวงสองคน แล้วก็ร้องไห้จนหลับไป เฮ้อ...” ระหว่างถอนหายใจ