กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 611 คำพูดเหลวไหลทั้งนั้น
ลมหายใจของทั้งสองคลอเคล้ากัน
เซียวเหยาขยับเข้าหาเขาก่อน จุมพิตริมฝีปากของเขา แล้วจูบซ้ำครั้งแล้วครั้งเล่า ค่อย ๆ ทำลายความสำรวมของเซี่ยอวิ๋นชูลงทีละน้อย
“พี่หญิง ข้าคงอดใจไม่ไหว…”
“เช่นนั้นก็ไม่ต้องอดใจ”
เซี่ยอวิ๋นชูพลันนึกว่าตนได้ยินผิด จึงถามลอดไรฟันว่า “พี่หญิงอนุญาตให้ข้าขึ้นเตียงของท่านหรือ?”
“อืม คืนเข้าหอทั้งที ข้าจะทนปล่อยให้หยุนชูเดียวดายได้อย่างไร…”
ระหว่างถ้อยคำเหล่านั้น
เสื้อผ้ากระจัดกระจายเกลื่อนพื้น
เทียนแดงไหวระริก เงาแสงซ้อนทับ เสียงครวญครางระลอกแล้วระลอกเล่า—