กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 592 สิ่งที่ปรารถนา—ย่อมไม่มีวันได้มา
“กลับวังกันเถิด”
ซูอวิ๋นยิ้มพลางกล่าวกับเซียวลู่เซิง
เมื่อเทียบกับของขวัญวันเกิดที่หรงสวินมอบให้ลูกทั้งสอง ของที่นางกับเซียวลู่เซิงมอบให้ช่างเทียบไม่ติด
ถึงตอนนี้ซูอวิ๋นจึงเข้าใจว่า ที่พี่หรงพูดว่าชอบทองคำอะไรนั่น ล้วนเป็นเพียงคำพูดเพื่อให้นางกับเซียวลู่เซิงวางใจ
บัดนี้ทองคำเหล่านั้นได้กลับคืนสู่มือของเหยาเอ๋อร์กับเจินเอ๋อร์ด้วยวิธีเช่นนี้
พี่หรง…เขาไม่เคยต้องการสิ่งใดเลยจริง ๆ
เซียวลู่เซิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “ได้” เขาแทบอยากหาเงินให้ได้มากกว่านี้อีก