กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 579 เหตุใดเจ้าจึงงดงามนัก
ลมสารทพัดมา
แต่ไม่อาจพัดความกลัดกลุ้มไร้ที่มาภายในใจของเซี่ยอวิ๋นชูให้จางหาย
เขาเดินวนไปวนมาอยู่ที่ระเบียงด้านนอก สุดท้ายสายตาก็หยุดลงบนหน้าต่าง เขาเพียงผลักเบา ๆ หน้าต่างก็เปิดแง้ม
ปีนหน้าต่างเข้าไป…
อาเหยาจะโกรธจริง ๆ แล้วตีเขาสักยกหรือไม่?
ถูกตีสักยกยังดี แต่หากนางโกรธจนไม่สนใจเขา มองเขาเป็นคนลวนลามหรือคนเสเพลแล้วจัดการเขาจะทำอย่างไร?
เขาพยายามเตือนตนเองให้รักษามารยาท แต่ในหัวกลับนึกถึงคำพูดของชูจิ่วที่ว่า “เสี่ยวกงเย่ หากจะตามจีบคุณหนูที่พึงใจ ในเมื่อนางไม่รังเกียจท่าน
การปีนกำแพงหรือปีนหน้าต่างก็ถือเป็นสีสันอย่างหนึ่ง”
“เจ้าไปรู้เรื่องพวกนี้มาจากไหน?” เขาซักถาม