กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 526 เขาควรวางมือได้แล้ว
เซียวเหยาเลือกดอกคามิเลียที่กำลังบานสะพรั่งออกมาหลายดอก “ดอกพวกนี้สวยที่สุด”
“ดอกที่สวยที่สุดจะให้ใครหรือ?” ซูอวิ๋นถาม
เซียวเหยาตอบว่า “แน่นอนว่าต้องให้พระมารดา แล้วก็ให้ข้าด้วย” นางมอบให้ซูอวิ๋นสองกิ่งอย่างอาลัยอาวรณ์ พอคิดว่าน้อยไปจึงเพิ่มให้อีกกิ่ง
กล่าวจบแล้ว เซียวเหยาก็รู้สึกว่าไม่เหมาะนัก นางมองหรงสวินที่นอนอยู่บนเตียง “ให้ลุงหรงอีกกิ่ง แล้วก็ให้พระบิดาอีกกิ่ง”
คราวนี้ในมือนางเหลือดอกไม้ที่กำลังบานเต็มที่เพียงสี่ห้าดอก
“ไม่เลว ยังนึกถึงท่านน้าของเจ้าด้วย” เซียวลู่เซิงยิ้มรับดอกคามิเลียไป มองดูแล้ววางไว้บนโต๊ะ