กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 518 พูดเหลวไหลอะไรกัน?
น้ำตาของเสี่ยวเหยาเออร์ไหลร่วงดุจไข่มุก นางมองพระมารดาอย่างไม่เข้าใจ “ท่านลุงจะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีกแล้วหรือ?”
ซูอวิ๋นอ้าปาก ก่อนเช็ดน้ำตาให้เด็กหญิง “เขาจะฟื้นขึ้นมาแน่นอน ต้องฟื้นขึ้นมาแน่”
นางเฝ้าปรารถนาเช่นนั้น
“แต่ท่านลุงหลับอยู่ จะกินข้าวได้อย่างไร? ไม่กินข้าวเขาจะไม่หิวหรือ?”
เขาจะไม่หิวหรือ?
แน่นอนว่าเขาต้องหิว เพียงแต่ไม่อาจกินอาหารที่มีสารอาหารได้มากด้วยตนเอง
ทุกวันเขากินเพียงโจ๊กเนื้อกับน้ำข้าวเล็กน้อย แม้แต่เศษเนื้อกับเมล็ดข้าวก็กลืนไม่ลง ได้เพียงกินน้ำแกงเข้าไปนิดหน่อยเท่านั้น