กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 479 ให้พวกเขาได้พบหน้ากัน
คนที่อ่อนระทวยราวกับสายน้ำวสันต์อยู่เสมอคือนาง
คนที่ไร้กำลังจะโต้กลับก็เป็นนาง
ดังนั้น นอกจากนางจะข่มความสุขสมตามสัญชาตญาณ ไม่ปล่อยให้ตนขึ้นไปถึงยอดเมฆาแล้ว บางทีอาจมีโอกาสทำสำเร็จตอนที่เขาควบคุมตนเองไม่อยู่
“กำลังคิดอะไรอยู่หรือ?” เซียวลู่เซิงถาม
ซูอวิ๋นส่ายหน้า “ไม่มีอะไร”
ร่างกายของนาง เซียวลู่เซิงรู้ดียิ่งกว่าตัวนางเอง ดังนั้นนางจึงเอาชนะเขาไม่ได้ ไม่มีทางเอาชนะได้เลย
เขาไม่อยากมีลูก ต่อให้นางพยายามเพียงใดก็ไร้ประโยชน์
ซูอวิ๋นค่อย ๆ หลับตาลง
แพขนตางอนหนาไหวระริกประหนึ่งผีเสื้อกางปีกกระพือ นางกล่าวว่า “ข้าจะนอนสักครู่”