กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 474 อยู่ ๆ ก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาไม่ได้หรือ?
หัวใจนางกระตุกวูบ
ซูอวิ๋นขมวดคิ้วมองเขา “คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น”
หรงสวินยิ้มขื่น
เขาหยุดยืน มองทิวทัศน์ฤดูใบไม้ร่วงทั่วสวน แล้วกล่าวอย่างหดหู่ว่า “หากไม่ใช่เพราะข้า บางทีทุกสิ่งในใต้หล้าคงจะดีอยู่”
“พี่หรงพูดเช่นนี้ได้อย่างไร?” ซูอวิ๋นไม่เข้าใจ “เหตุใดท่านถึงโยนความผิดเรื่องนี้ให้ตนเอง?”
หรงสวินมองนาง “หากไม่ใช่เพราะข้า เซี่ยเยี่ยนเหิงจะไปตามหรานหมานกลับมาได้อย่างไร?”
“หากไม่ได้ตามหรานหมานกลับมา หนอนโลหิตกับวิชาคุณไสยกู่จะมาถึงเมืองหลวงได้อย่างไร?”
ซูอวิ๋นมองเขานิ่ง ๆ
ดวงตาคู่นั้นยังคงอ่อนโยนเช่นเคย