กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 463 บางทีข้าอาจช่วยเจ้าได้
“หากนางยังระแวงไม่กล้าล่ะ?” ชิงหนิงถาม
“นางกระตือรือร้นถึงเพียงนี้ จะปล่อยโอกาสผูกมิตรกับข้าไปได้อย่างไร นางต้องอดใจรอไม่ไหวมานานแล้วแน่”
พอคิดเช่นนี้ ชิงหนิงก็พยักหน้า “ได้” ทว่านางเห็นซูอวิ๋นมองเมฆขาวไกลออกไป จึงไม่รู้ว่านางกำลังคิดอะไร
จากนั้นทั้งสองก็คุยเรื่องสัพเพเหระ
จนกระทั่งเซียวลู่เซิง เว่ยซู่อิ่ง หลินซื่ออัน และคนอื่น ๆ มาถึงสำนักแพทย์หญิง
พวกเขาดื่มชาอยู่ในโถงสอง ทั้งยังมองเห็นสถานการณ์ภายในลานหลักได้
หมอหลวงหลี่สั่งให้คนยกหุ่นทองแดงตัวหนึ่งไปตั้งกลางลานแล้ว
ซูอวิ๋นนั่งดื่มชาดอกไม้อย่างสงบนิ่งอยู่บนเก้าอี้