กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 เจ้าสิ่งนี้ชอบกินเลือดสด
เซียวลู่เซิงไม่ได้พูดอะไร “ช่างเถิด”
กลับถึงตำหนักหย่งหัว เขาก็อาบน้ำทันที
แม้แต่ฉลองพระองค์มังกรชุดนั้น เขาก็ไม่อยากได้แล้ว
ซูอวิ๋นยิ้มขื่น “ซักให้สะอาดก็พอแล้วนี่เพคะ”
“ในใจข้ามีเงาฝังใจ” เจ้าสิ่งนั้นน่าขยะแขยงเกินไป
ซูอวิ๋นกล่าว “หากวันนี้เป็นข้าที่สัมผัสเจ้าสิ่งนั้น ฝ่าบาทจะทรงทิ้งแม้แต่ข้าด้วยหรือเพคะ?”
“เป็นไปได้อย่างไร” เขามีโทสะอยู่บ้าง ดวงตาเรียวยาวหรี่ลงเล็กน้อย คล้ายยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “หยุนเอ๋อร์อย่าพูดเหลวไหล”
“เพียงแต่เจ้าสิ่งนี้ทั้งน่าเกลียดและน่าขยะแขยง แม้ดูเปราะบางแต่กลับแข็งแกร่งยิ่งนัก พี่หรงใช้ตะขอทองแดงแทงยังไม่ทะลุหนังของมัน