กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 442 เหมือนคนแก่ตัวน้อย ราวกับติงไท่ฟู่
ยามบ่าย
ในที่สุดเซียวลู่เซิงก็กลับมายังตำหนักหย่งหัว
ทันทีที่ก้าวเข้าประตูโถงบรรทม ก็เห็นซูอวิ๋นเท้าคางข้างหนึ่ง มืออีกข้างถือหนังสืออ่านอยู่
“หยุนเอ๋อร์”
เขาเดินเข้าไปพลางถอดเสื้อคลุม ส่งให้หานเซียงนำไปแขวนบนราว แล้วกล่าวว่า “ช่วงนี้เจ้ากับเหยาเอ๋อร์กลับเข้าวังมาเถิด”
ซูอวิ๋นกล่าวว่า “ช่างบังเอิญ ข้าให้เจี่ยนชุ่นไปรับเหยาเอ๋อร์กับหยุนชูแล้ว”
เซียวลู่เซิงชะงัก “เจ้ารู้ใจข้าอยู่เสมอ”
เขาดึงนางเข้ามากอด “หลายวันนี้เป็นช่วงเวลาที่ข้านอนไม่หลับที่สุด นับตั้งแต่ขึ้นปกครองแผ่นดิน”
“ฝ่าบาท”