กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 416 กล้าดีนัก ซยงหนูบังอาจรุกรานแคว้นชางอวิ๋นของข้า
“สามี?”
ชิงอันหนิงวางมืออันนุ่มนวลลงบนไหล่หลินซื่ออันแล้วเขย่าเบา ๆ
หลินซื่ออันตอบอย่างสะลึมสะลือ “ข้ายังมีงานราชการต้องจัดการอีกหน่อย ประเดี๋ยวอาจพักที่ห้องหนังสือ เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถิด”
เขาไม่อยากอยู่กับนางแม้แต่ชั่วขณะ
กล่าวจบ หลินซื่ออันก็ลุกขึ้น เดินออกจากห้องอาหารตรงไปยังห้องหนังสือ
พักห้องหนังสืออีกแล้วหรือ?
บุรุษผู้นี้เป็นอะไรกันแน่?
นางกินข้าวไปไม่กี่คำก็หมดความอยากอาหาร
ราตรีมืดมิดชวนให้ใจว้าวุ่น นางอดทนมาอีกสองวันแล้ว จะไปหาจ้าวชีทุกครั้งก็ไม่ได้ หากถูกคนพบเข้า แผนการทั้งหมดคงพังพินาศ