กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 386 ผู้อื่นยังอิจฉาไม่ได้
ชิงอันหนิงยอบกายเล็กน้อย “หนูยินดีร่ายรำถวายแม่ทัพ เพื่อขอบคุณอย่างจริงใจที่ช่วยชีวิตและคุ้มครองหนูไว้”
ทุกอิริยาบถของนางประหนึ่งผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ทั้งยั่วยวนกล้าเผย ทั้งแฝงความสงวนงาม
หลังลุกขึ้น
นางพาชุ่ยหยาเดินไปทางสวนดอกไม้
“แค่ก ๆ...”
มีคนกระแอม
หลินซื่ออันหันกลับไปมอง ก็เห็นอวี่ชีกับซู่อิ่งมีสีหน้าแปลก ๆ คล้ายกำลังประชดประชัน
เขายิ้ม “ท่านโจว แม่ทัพเว่ย ช่างบังเอิญนัก”
“บังเอิญเสียที่ไหนกัน แม่ทัพหลินชื่นชอบหญิงงาม ย่อมไม่ธรรมดาจริง ๆ” ซู่อิ่งกล่าว